LDR/Rollkur opvatting versus Klassieke dressuur

 

Wat is nu het verschil tussen deze twee trainingsmethoden? en zijn het de enige trainingsmethoden? of is het ene per defenitie slecht en het andere per defenitie goed? Hieronder staat een globale uitleg van het verschil tussen deze twee trainingsmethoden,u moet bedenken dat het niet zwart/wit is.Iets ronder instellen,of iets achter de loodlijn lopen is niet per defenitie rollkur/ldr..om te kunnen beoordelen of het goed is wat er gebeurd kunt u erop letten hoeveel ruimte er zit tussen de kin van het paard en de borst/hals.Bij een goede aanleuning hoort het paard zijn hals te laten "vallen" dat wil zeggen dat het paard zonder weerspanning in zijn hals zijn hoofd naar beneden brengt,waarbij het bovenste stukje hals net na de schoft opbolt en het paard de hals op een ronde manier naar beneden brengt...maar daarbij de neus zover mogelijk naar voren toe heeft.Hoever..dat is afhankelijk van de bouw van het paard..maar er moet zoveel mogelijk ruimte tussen kin en borst zijn als anatomisch gezien mogelijk is terwijl het paard dus wel rond in de hals blijft.Alleen dan loopt een paard correct voorwaarts/neerwaarts..

Een vaak voorkomende fout bij het voorwaarts/neerwaarts rijden is dat het paard wel de hals omlaag brengt en het neusje eruit heeft,maar er geen aanspanning is in de bovenlijn vanaf de schoft..het paard laat dan de hals dus niet vallen..

Een vaak voorkomende fout in het LDR rijden is dat het paard rond gemaakt wordt in de hals maar de kin naar de borst toe houdt {met te weinig ruimte ertussen} en dus het neusje er niet uit heeft.

 

Rollkur plaatje Hier ziet u een paard in de rollkur houding,met de hand wordt het paard aan de voorkant in een houding gedwongen,waardoor de beweging naar voren toe afbreekt en de ademhaling van het paard belemmert wordt omdat de luchtpijp gedeeltelijk afgesloten wordt.

Voorwaartsneerwaarts Hier ziet u een paard die voorwaarts/neerwaarts gereden wordt,het paard laat de hals vallen vanaf de schoft waarbij de bovenste halsspier "opbolt" en rond wordt,vervolgens heeft het paard de neus naar voren waardoor het paard zelf de teugel aanneemt en er dus geen houding afgedwongen wordt.

voorwaartsneerwaartsfoutief

En hier ziet u een paard die wel de neus eruit heeft en de bovenlijn wat aanspant,maar niet de hals laat vallen vanuit de schoft..u ziet dat daarvoor de ronding aan de onderkant van de hals te weinig is.

 

 

                        Globale uitleg over de verschillen tussen:

LDR/Rollkur                                                        Klassieke dressuur
 

Het paard wordt actief door de ruiter gevraagd zijn spieren volledig uit te rekken tijdens actief werken en onder belasting van het ruitergewicht Het paard wordt gevraagd zijn spieren passief uit te rekken door te ontspannen tussen de workouts (series van inspanning ) in.Actief stretchen onder belasting wordt vermeden(actief en door een derde ondersteund uitrekken van spieren  onderbelasting van de rest van het lichaam wordt ook in de humane-sport  als niet doeltreffend en gevaarlijk afgeraden).
 
De kin naar de borst te halen (oprollen) vergroot de rek in de top-line en maakt hem daardoor langer. Het paard wordt als ware van “top tot teen” uitgerekt en gestretcht Oprollen achter de loodlijn met lage instelling maakt het nek juist korter en vast en wordt daarom juist vermeden. Zelf komt het paard vanzelf (door een ruiterfout) achter de loodlijn moet gestreefd worden de neus en hals weer uit te leggen en te verlengen.
 
De wervels van het paard worden tijdens de training fysiotherapeutisch een voor een losgemaakt en zo wordt het paard compleet los door zijn lijf en “durchlässig” Losmaken van de wervels is geen doel in de training (is niet wenselijk en  kan ook niet tijdens inspanning bereikt worden). Losgelassenheit wordt bereikt door passieve ontspanning,  uitrekhouding en losmakende oefeningen in een niet te hoog tempo.
 
Door het hoofd van het paard omlaag te brengen wordt hij beschermd van de prikkels van buitenaf en kan hij zich beter concentreren op zijn ruiter Door het paard de kans te geven alles in zijn omgeving waar te blijven nemen kan hij de beslissing nemen zich op zijn ruiter te concentreren en doet hij dat “uit vrije wil”. Dit gebeurd als gevolg van een opgebouwde vertrouwensrelatie en een goede zit en hulpengeving van de ruiter, die het paard niet stoort, maar juist ondersteund bij zijn oefeningen. Indien de ruiter het paard boeit en instaat is hem ook psychisch te motiveren, dan blijft hij graag met zijn aandacht bij hem ondanks wat er omheen gebeurd.
 
Een paard, dat met zijn hoofd omlaag en achter de loodlijn gebracht wordt voelt zich veilig en kan beter ontspannen. Een paard heeft zijn hals als balanceerstang nodig en voelt zich als vluchtdier vooral veilig, indien hij kan zien waar hij heengaat en indien hij in zijn balans niet gehinderd wordt. Daarom wordt hij niet met de neus achter de loodlijn genomen en zijn hals niet ingekort en tegen de looprichting in en meer dan de buiging van het gehele paardenlichaam ingebogen. Beiden brengt het paard uit balans en leidt tot onnodige stress bij het vluchtdier paard. Onder stress kan het paard zich niet voldoende ontspannen en leren. Daarom worden lichaamshoudingen vermeden, die hem de zicht en de balans nemen.
 
Door lag en diep achter de loodlijn in te stellen wordt via het rekken van het nek-(nucheale) ligament  de rug opgebold De rug wordt bij het getrainde paard primair door de spieren Semispinalis en Multifidus opgebold en niet (meer ) door het nek (nucheale) ligament (dit gebeurd alleen bij het jonge paard tijdens voorwaarts neerwaarts rijden, voordat de halsspieren deze functie overnemen)
 
De alternatieve van het diep en rond rijden is het nek omhoog te rijden in een statische frame met nek als hoogste punt volgens de wedstrijdhouding. Dat maakt paarden stijf in hun rug. De alternatief voor lag rond en verbogen met de neus dicht bij de borst is het paard in de training in verschillende variaties van verzameling en voorwaarts neerwaarts te rijden, maar nooit verbogen in de hals  en  ver achter de loodlijn.
 
Het paard wordt gevraagd actief het nek in te buigen (via de onderhalsspieren) om rond en nageefelijk te worden Het paard moet zijn  nek  kunnen ontspannen om de neus te laten zakken en “rond” te worden. Dit komt voort uit het doorgeven van de beweging van de dragende achterhand over een ontspande opgebolde rug. Daarbij stoot zich het paard af van het bit” en veert in nek en kaken, waarbij de neus in deze veerbeweging steeds tussen loodlijn en voor de loodlijn wisselt.
 
Door het paard laag rond en diep in te stellen wordt de rug optimaal gebruikt en door het actief houden van het achterbeen is de rugfunctie ideaal voor de verzameling die in de proef gevraagd wordt De verzameling kan alleen voorbereid en getraind worden door het paard in zijn huchten te laten zakken. Dit is niet mogelijk met een diepe en instelling achter de loodlijn, omdat dan de lendenbereik op slot gaat en omhoog getrokken wordt.
 
Alle oefeningen te rijden in de LDR instelling met tempowisselingen maakt het paard sterker en berid hem optimaal voor op de proef Verzamelende en verzamelde oefeningen kunnen per definitie alleen met gezakte achterhand gereden en getraind worden, waarbij de voorhand lichter dient te worden en de halshouding automatisch vanuit de schoft omhoog komt. Wordt aan de voorkant verlaagt, dan werkt de dragende mechanisme van lendenen en achterbeen (hankenbeugung) niet meer.
 
Om een echte atleet te kunnen worden moet het paard zijn onderlijnen (onderhals en buikspieren) actief sterker maken en trainen. Dit gebeurd door de oprol houding gecombineerd met actief maken (elektrisch maken) van het achterbeen Het gewicht van de ingewanden en de rijder is meer dan genoeg om de buikspieren te belasten. Dit gebeurd automatisch indien het paard meer en meer naar de verzameling toegewerkt wordt om in het lumbaalbereik (lendenen) en de kroep te zakken en meer aan het dragen met zijn achterbeen toe te komen
 
 

 Wat u wel goed moet begrijpen is dat er natuurlijk niet helemaal zwart/wit is..de training van een paard is zo complex en van zoveel facetten afhankelijk dat soms wat ronder instellen helemaal niet schadelijk hoef te zijn,wat daarbij wel heel belangrijk is..is dat het neusje er altijd uit is zodat de luchtpijp van het paard niet belemmert wordt.


De FEI  {internationale paardensportbond} heeft inmiddels de rollkur verboden op de losrij terreinen voor de dressuurwedstrijden.Wat nog wel toegestaan is,is Lang,Diep en Rond.Laag,diep en rond,en Lang en Laag.{oftwel voorwaarts/neerwaarts}

Toegestane losrij houdingen FEI

Hieronder de tekst van: www.eurodressage.com

De FEI heeft drie afbeeldingen vrijgegeven waarop te zien is welke hoofd- en nekhoudingen zijn toegestaan tijdens het inrijden en na een wedstrijd. De afbeeldingen zijn onderdeel van een nieuw handleiding dat werd ontworpen door dezelfde werkgroep die het vernieuwde handleiding voor FEI stewards over warming-up technieken voor dressuur hebben geschreven.

Volgens de werkgroep moeten alle onacceptabele trainingsmethodes en technieken onmiddellijk worden gestopt. Ze zijn ook van mening dat mishandeling niet toegestaan is, en dan met name de ongeoorloofde stress bij paarden, agressief rijden en het toebrengen van pijn bij het paard.

De nieuwe handleiding bevat duidelijke instructies voor het correct trainen en flexen van de paardennek en half voor en na de wedstrijd. Iedere hoofd en halshouding die ontstaat door agressieve dwang is onacceptabel. Bewegingen en oefeningen waarbij het hoofd van het paard en de nek en hals in een bepaalde positie worden gezet, mogen niet langer dan ongeveer 10 minuten duren.

Extreme oefeningen zoals de nek en hals extreem hoog, laag of lateraal buigen, mogen slechts enkele korte periodes duren. Wanneer de ruiter of amazone deze oefeningen toch langer wilt uitvoeren, zal een steward mogen ingrijpen.

Het is de verantwoording van de steward om ervoor te zorgen dat de ruiters deze procedures correct uitvoeren. "De vrijgegeven afbeeldingen moeten de stewards de laatste duidelijkheid verschaffen in wat wel goed en wat niet goed is. Uiteindelijk staat het welzijn van het paard altijd voorop," aldus de voorzitter van de werkgroep, Frank Kemperman.

De nieuwe handleiding voor stewards wordt vandaag naar alle nationale federaties verzonden. Dressuur is de tak van de paardensport die zal worden behandeld in het handboek, maar ook de andere FEI disciplines worden momenteel onderzocht en aangepast.

De nieuwe richtlijnen werden tijdens een conferentie in Lausanne, afgelopen 9 februari, besproken. Tijdens de FEI meeting in Geneve van 15 april werden de richtlijnen goedgekeurd.

De werkgroep bestaat uit lid van het dressuurcomite, Frank Kemperman (voorzitter), de Britse dressuurruiter en trainer Richard Davison, FEI directeur van het springen en stewarding John P. Roche, Toeziend dressuur steward generaal en jurylid Jacques van Daale (Belgie), de Duitse trainer Wolfram Wittig, en Trond Asmyr, directeur van FEI dressuur en Para Equestrian dressuur, en tevens jurylid. Tevens werden de meningen gevraagd van Dr. Gerd Heuschmann en Sjef Janssen, en was het FEI springcomite aanwezig om assistentie te verlenen.