Achter de teugel kruipen,

Achter de teugel kruipen is een heel moeilijk probleem, het paard wil namelijk het bit niet aannemen.Dat kan verschillende redenen hebben, allereerst dient uitgesloten te worden of het paard pijn heeft in de mond en/of rug.Vaak kruipt een paard achter het bit om zich te onttrekken aan de verbinding, of soms om zich te ontrekken aan een strenge ruiterhand.Het paard drukt zijn rug weg als hij achter het bit kruipt en de ruiter heeft niet zoveel meer te vertellen.

Hoe los je dat op:

De ruiter lost dat op door het paard heel erg van achteren naar voor naar het bit toe te rijden, met de handen gebeurt er niets.Die hoeven alleen maar mee te gaan als de juiste verbinding bereikt is, het paard moet eerst leren voorwaarts/neerwaarts te lopen.{zie loodlijn}

Als het paard correct voorwaarts/neerwaarts kan lopen dan kan er gewerkt gaan worden aan de lengtebuiging/rechrichten.

In feite leidt je zo'n paard dus opnieuw op, als het paard correct voorwaarts/neerwaarts kan lopen dan gebruikt hij dus zijn rug goed en laat hij zijn hals vallen.Bij een paard die erg graag achter de teugel kruipt is het NOG belangrijker dat het neusje er goed uit komt.Dat is namelijk je meetpunt voor je verbinding, paarden die er snel achter kruipen en/of zich oprollen in de hals,hoeven namelijk maar een fractie de neus er niet uit te hebben om zich weer te kunnen onttrekken aan de verbinding.

Dat is nu precies waarom dit zo'n moeilijk probleem is.Ieder moment dat het dier weer iets moet doen wat het moeilijk vind, bijvoorbeeld een overgang terug maken op het achterbeen, zal het weer proberen om de verbinding wat te ontduiken.Deze paarden moet je dus ten alle tijden van achteren naar voren rijden, in alle overgangen ,ook de overgangen terug en in alle oefeningen.

Wat je kunt doen om het makkelijker te maken voor deze paarden, is deze paarden sterker maken in de rug en achterhand.Dat is een kwestie van goed voorwaarts/neerwaarts rijden zodat het paard goed in balans z'n gewicht verdeeld over alle 4 zijn benen.En als dat bevestigt is dan kun je daar als ruiter zijnde wat in gaan schakelen met subtiele tempowisselingen waarbij het belangrijk is dat het paard zich niet ontrekt aan de verbinding door zich op te drukken, of weer iets achter het bit te kruipen. 

 

Hier een paard wat achter de teugel kruipt door zich op te krullen in de hals, en zelf de kin naar de borst te brengen. Je ziet dat de teugels los hangen en het paard dit dus doet om zich aan het contact te "ontrekken".